Klassik aktuell
Bei klassikaktuell.de erschien ai März 2006 Folgendes über diese Cd:
"Franz Schmidt ist vor allem durch das Zwischenspiel aus der Oper „Notre Dame“, das sich auf zahllosen Anthologien beliebtester Opern-Zwischenspiele und Intermezzi findet. Als Komponist weitgehend Autodidakt, entwickelte Franz Schmidt seinen persönlichen Stil im Spannungsfeld von spätromantischer Tradition und expressionistischem Zeitgeist. Als Komponist, Dirigent und Solist gleichermaßen geschätzt und gefeiert, war sein Lieblingsinstrument jedoch zeitlebens die Orgel. Als einer Wiederentdeckung wert erweisen sich von daher die hier eingespielten Orgelwerke – allen voran die großangelegte cis-moll-Chaconne!"

Opus Klassiek
Siebe Riedstra schrieb bei Opus Klassiek im Februar 2009 Folgendes über diese Cd:
"Schmidt was geen nieuwlichter en fulmineerde dan ook naar hartelust tegen de heersende ‘orgelmode’ van zijn tijd. De door Max Reger en Karl Straube gepropageerde symfonische orgelstijl met bijbehorende instrumenten waren hem een gruwel. Over orgels met moderne verworvenheden als de zwelkast en het generaalcrescendo schreef hij: ‘ein solches Instrument bereitet mich Qual und Ekel’. [...]
Maar uiteindelijk gaat het maar om één ding: de muziek. Die is ronduit magistraal. We hebben het nog niet gehad over de kolossale Chaconne in cis, waarvan Schmidt later een orkestversie maakte in de wat praktischer toonsoort d-klein. Het is feitelijk een vierdelige symfonie (35 minuten), gebaseerd op de vier kerktoonsoorten Aeolisch, Lydisch, Dorisch en Ionisch, waarbij de delen twee en drie respectievelijk als langzaam deel en scherzo figureren. In deze orgelwerken sublimeert Schmidt de symfonische verworvenheden van zowel Brahms als Bruckner tot immense bouwwerken die zeker in ons land op orgels als die van Haarlem, Kampen en Maassluis eminent tot hun recht zouden kunnen komen. Waarom spelen onze organisten wel Reger en geen Schmidt?"